یه شادی و هزار تا غم

عاشق وبي پروا منم خاموش وشيدا وغريب

 دنبال ازادي وشور در پيش عشق بي فريب

 

تموم زندگي من حسرت و دلواپسيه

   ساده بگم قصه من نمادي از بي كسيه

 

يكي اومد هزار تا رفت يه شادي و هزار تا غم

  خداي من! به كي بگم؟كي ميشه از دنيابرم؟

 

هميشه گريونه چشام!هميشه حيرونه نگام!

   بگو  چرا قصروفا هميشه ويرونه برام؟

 

ميگن  جووني تو هنوز چي ميگي از شادي بگو

 نمي دونن كه بخت من از راحتي نبرده بو

 

روزا به فكر رفتنم شبا دچار موندنم

 انگاري جا خوش كرده غم توي طنين خوندنم!

 

واسه من بي سرپناه هيچ سقفي پيدا نمي شه

 تو اين زمونه غريب هيچ دلي دريا نمي شه

 

شبا تا صبح دعاواشك روزا تا شب غم وجنون

 بهار ديگه تموم شده اومده باز فصل خزون

 

نمي دونم حرف دلو چه جوري فرياد                

 دل مي گه بيرونش كنم افسوس واه واز تنم

 

كاشكي!كه اين ترانه ها هيچ جايي پيدا نمي شد

 كاشكي !كه بين عاشقا هيچ كسي تنها نمي شد

 

دوباره بيت اخرو همون غم هميشگيم

 هزارتا بيتم كه بشه درست نمي شه زندگيم