تبليغاتX
پرستو های بی آشیانه

تقدیم به اشک هایی که غرورشان شکست وعهدهایی که کسی آنها را نبست

تو گفتی من شنیدم

گفتي  اهل  اسموني   ولي   من   اهل   زمينم

گفتي   فاصله   زياده   بين   تو  تا    سرزمينم

 

گفتي   قلب   عاشق  من  مث   انگشتر  سادس

گفتي  از  وقتي  رسيدي   اومدي   شدي  نگينم

 

من   ديوونه   اسيرت  شدم   و تو  هم   نوشتي

بر   سر  عهدم    ميمونم   تا   هميشه    نازنينم

 

حالا ميگذره از اون روز جاي ما انگار عوض

تو  يه  جور  ديگه  هستي ولي من  بازم همينم

 

تو توي چشات چي داري  كه حالا من ارزومه

واسه ي  يه  لحظه  حتي  بيام  و پيشت  بشينم

 

گل سرخا دم دستت  دريغ  از يه  لحظه چيدن

من  بايد  از دور بيامو  واسه ي  تو گل بچينم

 

من  به اون  نقطه رسيدم  كه اگه حتي نباشي

هميشه    بودي   و هستي   انتخاب   اخرينم

 

انگاراز دست من ودل بازتورنجيدي عزيزم

حاضرم   بميرم  اما  اخماي   تو  رو  نبينم

  

|+| نوشته شده توسط محمدرسول وفاطیما در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 ساعت 11:44 |
بزرگترین گالری کدهای جاوا